Eelt

Dat is raar, zeg. Nu heb ik altijd gedacht dat die toch een beetje meer improviseerden, die stand-up comedians. Maar ik zie nu net "Eelt" op canvas en die voorstelling is dus WOORDELIJK hetzelfde als die wij hier in april gezien hebben.

Weird.

Onverwoestbare hond

Onze hond is dus echt onverwoestbaar.
Terwijl mijn schoonzus Ward aan huis afzet, gebeurt het volgende.
Ik zie de hond de oprit afstormen, ik zie en hoor een auto aan komen rijden.
Ik hoor de auto hevig stoppen en ik hoor iets over de weg meegesleurd worden.
Ik denk: aiai, de hooooooooooonnnnnnnnnnnnnnd! Ja, op zijn Limburgs. J
Ik loop naar voor.
Wie komt daar al aangestoven? De hond! De onverwoestbare hond. De hond die alleen wat schaafwondjes aan zijn poten heeft en een likje bloed aan zijn lip.
Wat zie ik op straat: een auto met een wielkap die er helemaal onder is geschoven, een (nog onbekende) buurvrouw die hevig verontrust is omdat ze denkt dat ze een kind heeft aangereden en heel gelukkig is omdat het “maar een hond is”. Plus een hele bende buurtkinderen en hun ouders, allemaal ramptoeristen.
Wie krijg ik de volgende dag over de vloer: dezelfde buurvrouw die komt melden dat er toch heel wat meer kosten aan de auto zijn dan eerst gedacht (gebarsten grill en lichten enzo), toch een 2000 à 3000 euro kosten volgens de garage.
En de hond, die heeft nog steeds niks. Onverwoestbaar, dat onnozel beest!

B&B in Gent gezocht

Ik zet het al maar in de titel van mijn post: ik zoek een leuke B&B in Gent. Liefst in het stadscentrum, want ik wil gaan shoppen en de boekenmarkt op de Ajuinlei bezoeken op zondag.

Wie weet er een leuke B&B in Gent? Ook tips voor lekkere restaurantjes zijn welkom.

Ik verheug me er echt op. En zeker omdat we dit weekendje nog aan onze NY-reis te danken hebben. We hebben nog wat over van ons gespaarde tegoed, namelijk. Meevallertje, toch?

Jet

We zijn veilig terug geraakt. Voorlopig geen posts wegens jet lag. Ja, dat bestaat dus echt.

NY: day one

Onze eerste dag is al achter de rug. Helaas was ik gisteravond veel te moe om nog te kunnen schrijven en nu moeten we al vertrekken naar het ontbijt. Vandaag staat een wandeling vanaf de Brooklyn Bridge en Brooklyn - Manhattan op het programma. Ik hoop dat ik vanavond nog wat energie over heb.

Het is hier héél erg heet, 30°C ofzo!

I heart New York

Yes! I made it!

Wij vertrekken morgenvroeg om 6 uur naar New York. Op sommige momenten leek het wel alsof het nooit zou gaan gebeuren en nu het zover is, lijkt het weer veel te snel.

Ik ga er ongelooflijk van genieten, dat neem ik me alvast voor.

Oepsie

We hebben net Marjolein afgezet in haar kot in Diepenbeek. Zo graag als ze in mei een kot ging zoeken, zo node ging ze vandaag naar haar kot. Het ís natuurlijk ook wel wat bangelijk als je zo ineens van een huis met 6 personen en een hele manège dieren naar een kamertje in je eentje moet. Het zal wel meevallen, hoop ik!

Herstel

Onze patiënt is thuis van donderdagnamiddag en alles gaat heel goed. Ze moet nog wel wat pillen slikken (om de maag te beschermen) en spuitjes krijgen (tegen het "flebit"), en ze mág gewoon voorlopig nog maar heel erg weinig dingen eten (yoghurt, modifast, soep, kwark en daar houdt het wel mee op), maar ik denk dat ze zich al heel wat beter voelt. Ze is al 6,1 kilo afgevallen (op 6 dagen dus) en dat zal de pil ook wel wat vergulden, denk ik. Je ziet zelfs dat die kilo's al weg zijn, als ze haar kleren aan heeft.

Ik dénk dat we de juiste beslissing genomen hebben. Voorlopig ben ik daar nog heel zeker van, maar je weet natuurlijk nooit hoe het op lange termijn evolueert. Maar dat zullen we dan wel weer zien, zeker?

't Is weer spannend (2)

De operatie is geslaagd, gelukkig. Om een uur of half twaalf lag ze al op recovery dus hebben we het bezoekuur op de IC van 2 uur nog gehaald. Toen voelde ze zich al redelijk "normaal" voor zover wij dat konden beoordelen, ze klonk toch redelijk normaal. Tijdens het avondbezoekuur zag ze er al iets minder comfortabel uit maar ze had het te warm.

Nu nog hopen dat de sliktest meevalt en dan mag ze terug naar haar eigen kamer.

't Is weer spannend

Ik heb net Marjolein achtergelaten in het ziekenhuis in Diest. Morgenvroeg wordt ze geopereerd, om een uur of half acht wordt ze van haar kamer gehaald. Ik mag om kwart na 7 nog even gaan kijken en dan moet ik terug naar huis, of nee, gaan werken. Ze ligt na de operatie toch nog de hele dag op IC en dinsdagmorgen mag ze pas naar haar eigen kamer terug, als alles goed gaat met de sliktest.

't Is toch allemaal weer spannend, maar ik reken erop dat het allemaal gewoon goed gaat. Waarom zou het niet? Sprak zij nagelbijtend.

Spannend ...

Zo een week verlof nemen tijdens de voorlaatste week van augustus, dat mag ik nooit meer doen, beloof me dat je het zegt als ik het zelfs maar overweeg, please! Deze hele laatste week heb ik op mijn tenen moeten lopen om zelfs maar alle gewone dingen gedaan te krijgen, zonder nog maar te praten over de buitengewone dingen die er onvermijdelijk bijkomen.

Twéé slapeloze nachten heb ik gehad (niet zo heel erg want ik ga dan gewoon een uurtje op de badkamer zitten met een boek(je) maar wel vervelend al dat gepieker) en nu zit ik met de gevolgen van die hele week: mijn nek is weer helemaal stijf. Voorlopig los ik dat nog op met een kersenpitkussen maatje XL en hopen dat het niet erger wordt. Ik heb namelijk helemaal geen zin in ontstekingsremmers.

Maar echt goed ziet 't er niet uit: volgende week wordt Marjolein geopereerd en dat zal toch wel weer wat stress met zich meebrengen. En als dat allemaal goed verlopen is is er nog de verhuis naar kot en in diezelfde week vertrekken we naar NY.

Om nog niet te spreken over de start van het nieuwe schooljaar voor Ward en Charlotte op dinsdag. En op 't werk zijn er ook nog spannende dagen op komst. Het kan weer niet op!

Zalig

Zoals de laatste week geweest is, zo zou ik eigenlijk graag hebben dat het altijd is. Qua weer dan, hè, en qua vakantie eigenlijk ook wel. Toch zalig, zo in de zon kunnen zitten met een krant, of met een boek. Een beetje zwemmen in je zwembad(je) als het wat warm wordt, een appeltje eten, een worteltje schrapen, eens met de fiets naar het dorp rijden, wat was ophangen, wat was strijken, eens wat bijles geven aan een nichtje, wat chillen, ... Pfff, waarom kan het niet altijd zo zijn?

Congratulations

Raad eens wie er vandaag 23 jaar getrouwd zijn? Juist, ja, Hans en ik.

Congrats, ventje!

Chicken Run

“Ga jij ginderachter staan, dan probeer ik ze hier in de hoek te drijven.”

“ Maar nee, nu laat je ze weer lopen.”

“Pak die stok, pak die stok! Maar allee …”

“Ja, ja, ja, ja, jaaaaaaaaaa, pak ze. Ge hebt ze. Goed zo, Ward!”

“Aaaaaaaaaaaaa, mijn been is geneteld.”

“Max, ga weg, stomme hond. Laat ze gerust, seffens kunnen we ze helemaal niet meer vinden.”

“Zino, wat komt gij hier doen?”

Scène: een nieuw kippenhok, zeven kippen, vier mensen, een hond, een kat. Een kippenhok waar dagen-, nee wekenlang aan gewerkt is en waar alle zeven onze kippen (drie grijze, twee witte, een bruine en een zwarte - op dit moment toch) in moeten, maar niet willen. Na heel veel vijven en zessen en kippengeweld en een hond die ter plaatse een jachtinstinct van jewelste ontwikkelt, zitten ze alle zeven in het hok. Nu nog hopen dat ze hun nieuwe luxeverblijf appreciëren en veel eitjes leggen in het bakje met twee kalkeieren. Voor het geval ze nog hints nodig hebben. Ah ja!