Misc.

En ook hier allemaal goede rapporten! Iedereen geslaagd, Thomas zelfs met onderscheiding! Van de rest weet ik het eigenlijk niet, maar in het lager en secundair onderwijs speelt dat nog zo geen rol, hè. We kunnen met een gerust hart de vakantie in!

Vandaag nog met mijn ventje naar Heerlen getrokken voor onze jaarlijkse soldenshop. Zoals gewoonlijk voor iedereen wat meegebracht gaande van t-shirts over hemden tot ondergoed. Voor mezelf heb ik alleen nog wat topjes gekocht, nu is het nog te hopen dat het deze zomer nog wat warm wordt, anders zal ik ze niet veel meer kunnen aan doen want het zijn er met een halternek en dat kan je nu niet echt onder een jasje aantrekken, ofwel?

Morgen is er hier in huis alweer een verjaardagsfeest want Thomas wordt vandaag 20! Ja ja, 20 jaar geleden ging ik nu mijn eerste nacht in als moeder. Niet te geloven wat er op die 20 jaar allemaal gebeurd is. Gelukkig allemaal goeie dingen of toch voor 90%.

Gisteren zijn we overigens Marjolein gaan inschrijven bij de PHL voor haar studie architectuur. 't Was daar nog zéér kalm met de inschrijvingen, maar dat is zeker niet erg. Nu waren we op ongeveer anderhalf uur buiten, anders hadden we er misschien een hele dag over gedaan!

Fun, fun, fun

De katten doen het al beter samen, al kan Lola er nog niet mee lachen dat Zino haar achtervolgt. En van Sonny moet Zino helemaal niet weten, die blaast hij weg. Op de hond is hij nog minder kwaad. Ach, het zal wel loslopen.

Goed nieuws en slecht nieuws

Goed nieuws: we hebben een nieuwe poes. Hij heet Zino en hij is heel erg cute. We hebben hem geadopteerd uit hetzelfde asiel als waar we Sonny gehaald hebben. Nog meer goed nieuws: hij is heel aanhankelijk en cuddly. Maar daar hadden we hem ook wel op geselecteerd.

Slecht nieuws: gisteren heeft Zino zo hard met Sonny gevochten dat hij zich daarna van colère in mijn arm vastklampte. Gevolg: een grote snee in de bovenkant van mijn hand, antibiotica voor 5 dagen, een tetanusprik en grote plakkers tot als het genezen is. O ja, en pijnstillers.

Ik zal het ook nooit leren, hè!

Bootje varen

Wat een lekker weertje vandaag. En laat vandaag nu net de dag zijn dat mijn redactieraad door TVL getrakteerd wordt op een leuk boottochtje op de Zuid-Willemsvaart. Hoeveel geluk kan een mens hebben? De werkdag gaat nog lang duren: het duurt nog tot 3 uur eer we vertrekken.

Keuze genoeg

Zo snel als vandaag ben ik nog nooit kunnen gaan stemmen. Op vijf minuten binnen en buiten en ik had nog een parkeerplaats vlak bij de deur ook. Gelukkig aan de zijkant van het gebouw zodat ik zelfs geen opdringerige politici moest trotseren eer ik binnen kon. Marjolein en Thomas mochten/moesten vandaag voor de eerste keer gaan stemmen, overigens!

Ik denk dat ze vanaf deze verkiezingen overgeschakeld zijn op de 50-jarigen in plaats van de 30-jarigen als bijzitters; aan de tafels niets dan grijs haar, deze keer. 't Is eens iets anders, hè, en het lijkt me ook veel makkelijker voor de voorzitters om mensen te vinden die bereid zijn om hun vrije zondag op te offeren. Als Hans voorzitter is - deze keer gelukkig niet - dan moet je eens zien met wat voor belachelijke redenen ze afkomen om maar niet te moeten gaan "zitten": ik ben zwanger, ik kan niet want ik moet gaan werken (in een garage, die 's zondags dicht is), ik heb drie kleine kinderen (so what, uw voorzitter heeft er viér!) en ander gelul.

Ach ja, 't is weer voorbij, en nu maar afwachten wat het wordt!

Afscheid

Toen ik zeven was, is mijn beste vriendinnetje uit het eerste leerjaar verhuisd naar de andere kant van het land. Blijkbaar, want ik weet daar niks meer van, wist het zelfs niet meer tot mijn moeder en tante het jaren later eens ter sprake brachten. Terwijl we blijkbaar onafscheidelijk waren.

Op het einde van deze maand verhuist Wards beste vriendje, die hij al van in de kleuterschool kent, naar de andere kant van het land. Hij vindt het uiteraard heel erg, ik ook. Maar ik ben eigenlijk ook nieuwsgierig hoe lang het gaat duren voor hij dat jongetje gewoon helemaal vergeten is.

Toch raar, dat je als zevenjarige denkt dat de wereld zal vergaan als je vriendje verhuist, terwijl je dat later gewoon vergeten bent.

Water! (2)

En ik had gelijk! Spijtig genoeg.

Water!

Ik voel het aan mijn water: Ann en Tom gaan NIET winnen deze avond. Spijtig, hè! Ik hoop dat ik ongelijk ga krijgen, maar ik denk het niet. Toch spannend.

Op kot!

En we hebben een kot! Marjolein gaat in Diepenbeek studeren én ze wil op kot, dus het moest ervan komen.We hebben twee kotmadammen en twee kotmijnheren gezien, zes verschillende huizen of blokken, ontelbare kamers en studio's en bij de laatste was het prijs.  Een kot met alles erop en eraan, toilet, douche, keukentje, internet, kabel, etc. voor een schappelijke prijs (op aanvraag - lol). Het enige wat ze nu nog moet doen is studeren!

Feest!

Van slecht nieuws naar goed nieuws: Ward heeft gisteren zijn eerste communie gedaan. 

Ondanks het slechte weer is het toch een leuke dag geworden en heeft iedereen zich goed geamuseerd. Het is eigenlijk geen moment te druk geweest en dat is toch al wat met 27 mensen in huis.

's Avonds vroeg hij al waarom het niet elke zondag communiefeest was. Ik denk dat hij een beetje in de war was met elke week naar de mis gaan! ;))

Arthuricon (final)

Onze Arthur is dood. Vanmiddag toen ik thuis kwam lag hij dood op de klinkers in de voortuin. Ik had eigenlijk meteen door dat hij dood was, maar toch kan je dat niet direct geloven.
De kinderen vinden het allemaal erg, Ward nog het minst, eigenlijk.

We hebben hem al begraven in de tuin, vanachter ergens onder een steen. 't Zal toch raar zijn als hij niet meer om mijn benen komt draaien 's morgens. Maar eigenlijk is hij toch nooit meer dezelfde geworden nadat hij zijn attackske gehad heeft.

Arthur
18 februari 1998 - 12 mei 2009

Overhaulin'

Drie dagen zijn we ermee bezig geweest, met de overhaul van de keuken. Het eiland in twee gedaan, tegen de muur gezet, overal nieuwe werkbladen, nieuwe verf (al valt de accentkleur een beetje tegen, metallic blauw mag dan wel mode zijn in de verfwereld, je ziet er wel alle oneffenheden in je muren op, maar alla) en de ene kast buiten, de andere inox rek binnen. Om niet te vergeten alles afwassen (of afschuren in sommige gevallen), een heel karwei.

Nu nog een nieuwe tafel en stoelen, als we weten wat we willen, in elk geval. Eerst moeten we nog eens testen hoe lang en hoe breed die tafel maximaal mag zijn, opdat het een beetje handig blijft om door te kunnen enzo. In elk geval lijkt de keuken nu veel groter, ze is 6 bij 4 meter dus dat is toch niet zo klein? Maar het eiland nam heel wat ruimte in. En met zoveel volk (en nog veel kans op uitbreiding - de lieven enzo, of wat dacht je?) hebben we wel wat plaats nodig.

En zo zitten we weer proper, voor zolang als het duurt.

Arthuricon (2)

Arthur is geschoren, en hij ziet eruit als een kaal gestroopt konijn. 't Is eigenlijk wel schattig en nu is hij ook heel zacht. 

Een halve dag is zijn voorkant droog gebleven, maar vanmorgen zag ik dat hij alweer nat was onder zijn bekje. Ach, ja, de dierenarts had al gezegd dat we nu "toch moesten proberen" om elk dag met een washandje zijn voorkant wat af te wassen. Misschien dat dat gaat lukken, misschien, hè. Een foto heb ik nog niet kunnen nemen, hopelijk straks. 

Arthuricon: goede raad gevraagd

Wie kan er mij eens goede raad geven? Liefst goede raad van kattenvrienden, want andere mensen zullen het helemaal niet verstaan, denk ik.

Onze Arthur, op de foto te zien in zijn goede dagen, heeft het laatste jaar serieus wat problemen gehad. We hebben al zijn tanden moeten laten trekken, want hij had heel veel abcessen op zijn tanden én dus heel veel pijn. We hadden hem toen natuurlijk een spuitje kunnen laten geven, maar dat was geen optie.

Nu hij tandenloos is, heeft hij geen pijn meer, maar hij zevert nu serieus. Met als gevolg dat over zijn hele voorkant (en eigenlijk overal) zijn haar aan elkaar plakt. En hij heeft véél haar, hoor!

Dus: nu kunnen we hem bij de dierenarts laten scheren, maar dan moet hij wel in slaap gedaan worden. 

Daar knelt het schoentje: al twee mensen hebben mij vandaag uitgelachen omdat ik zelfs maar overweeg om Arthur te laten verdoven om hem te kunnen scheren. "Laat hem dan toch doodspuiten," zeggen ze dan. 

Maar dat is toch geen optie? Die kat mankeert niks, behalve dat hij geen tanden meer heeft - maar hij kan eten als de beste, zelfs harde brokjes als hij goesting heeft. Die kat wíl helemaal niet dood!

Dus: wat zou u doen? Spuitje of laten scheren?

Bokrijk

Is een mens nauwelijks terug van het Nederlandse Bokrijk, moet ik weeral naar het Belgische Bokrijk, the real thing. Met de voltallige schoonfamilie dan nog wel. We hdden die nooit een abonnement cadeau mogen doen! ;)

Gelukkig belooft het een beetje schoon weer te worden, tenminste, dat had Sabientje beloofd, maar ik zie er voorlopig nog niks van. Eerst nog wat kip en ajuin bakken voor coconut curry vanavond, dan hebben we toch iéts om naar uit te kijken.